මේස සළුවේ එතී
ක්ෂිතිජ සයනේ වැතිරී
දවසක ඉමට එළැඹී
හිරු කුමරු නිදි වැදුනී
ලද ඇසිල්ලෙන් පිබිදී
රෑ කුමරි නෙත් කෙවෙනී
ගැලූ කළු දිය කඳිනී
ගම් නගර යට කෙරුනී
ලෝකයට නුඹ අවැසී
මොහොත එයි දැන් එළැඹී
දේව කාරිය දෙවැනී
මෙහෙය අරඹනු දුටිමී
වීදියේ අර දුර ඉම
පෙනේ නුඹගේ එලි තිත
රෑ කුමාරිගෙ කඳුළට
යට නොවූ තැන මෙතැනය
එකලු වී ඇත නුඹ වට
දිවිය සුරැකිය නුඹ ළඟ
අහම්බෙන් දුටු නුඹ හිස
තෙත්ව තිබුණා හොඳටම
No comments:
Post a Comment